Kettingreactie - deel 4 (slot): Het blaasonderzoek

We hebben op de planning staan: Bommel goed vasthouden, katheter inbrengen & vastplakken met tape, Bommel goed vasthouden, contrastvloeistof via katheter in blaas laten lopen, Bommel goed vasthouden, blaas vullen, Bommel goed vasthouden, plassen en ondertussen zorgen dat Bommel zo kalm mogelijk blijft. Appeltje, eitje zo'n blaasonderzoek...  (Het voorlopig laatste deel van onze kettingreactie.)

Kettingreactie - deel 3: Puzzelen voor gevorderden

Na de ontdekking van Bommels nierbekkenontsteking en een bezoekje aan de Spoedeisende Hulp is onze kettingreactie nog (lang) niet ten einde. Nu volgt 'de behandelweek'. Hoe zo'n week eruit ziet? Dat is vooral puzzelen voor gevorderden! Deel 3 van de kettingreactie...

Kettingreactie - deel 2: De Spoedeisende Hulp

We zijn met Bommel op de Spoedeisende Hulp (SEH). Ik weet dat SEH units draaien op protocollen. Dat is goed en nodig. Toch ervaar ik ieder bezoek weer dat het een kunst blijkt te weten wanneer er van het protocol afgeweken kan worden. Zoals tijdens ons bezoek...

Kettingreactie - deel 1

Bommel heeft hoge koorts. En dus gaan bij mij alle alarmbellen af. Ziek zijn is een complex iets geworden. Ik denk meteen aan erge(re) zaken. De gewone kinderziektes komen niet eens in me op en griep is het laatste waar ik aan denk.  Uiteindelijk bleek het inderdaad geen griep maar de zoveelste nierbekkenontsteking. En dat gegeven zet een hele kettingreactie in gang. Ik neem je 'even' mee: Kettingreactie - deel 1...

Mitsen en Maren

Afgelopen week stond er weer een controle gepland in het ziekenhuis. Urologie dit keer. Na bijna 3 jaar weet ik dat dit soort ziekenhuisbezoeken niet zelden anders lopen dan ik denk. Wennen doet dat echter niet. Waarom moet er toch altijd 'nog even dit' en daarna 'nog even dat'? En waarom ga je nou nooit eens een keer naar huis met alleen goed nieuws? Altijd, in elk gesprek, volgen ze: de mitsen en de maren.

Het volgende station

Zo zit je in de sneltrein en zo blijkt het een heuse TGV te zijn die in volle vaart vooruit sjeest. Althans, als Bommel die TGV is, dan klopt het wel. Het lijkt haast of zij de vakantie gebruikt heeft om twee weken nog eens even goed te chillen, om daarna bij thuiskomst prompt allerlei nieuwe ontwikkelingen te laten zien. We zijn als het ware in rap tempo aanbeland op het volgende station...!

Bezorger der Plasjes

Je krijgt er vaak toch een beetje een giechelig gevoel van of blosjes op je kaken. Een tikje schaamte. Want het betreft hier per slot van rekening het hoofdstuk "poep & pies". Een plasje inleveren gaat altijd nog gepaard met wat taboes. Althans, als je dat als volwassene moet doen vaak wel. Als het voor je kind is, is dat een heel ander verhaal. Ik kan de ritjes van & naar het lab niet eens meer tellen. Ik ben dan ook Mantelmama; Bezorger der Plasjes!

Poetsen

Niks zo lekker als een opgeruimd en schoon gepoetst huis. Alles helemaal aan kant, ramen open voor frisse zuurstof. Je kunt mij niet blijer maken! Voor mij betekent opruimen en schoonmaken in huis ook opruimen en schoonmaken in mijn hoofd. Een medicinale werking, net als sporten of in de tuin werken. Orde scheppen in de chaos. De gebeurtenissen van afgelopen week schreeuwden om een schoonmaakbeurt. Maar helaas kun je niet álles wegpoetsen...

Poep!

Het lijkt soms wel een obsessie. En die begint eigenlijk al vanaf de geboorte. Iedereen produceert het zijn/haar leven lang. Poep! 
Het wordt gezien als een teken van welzijn, als alles rondom de stoelgang goed loopt. Poept & plast de baby goed? Is denk ik de meest gestelde vraag in de kraamweek. Als ouder kun je ook echt blij worden van een poepluier. Ik deze week in ieder geval wel!